به نام خدا
کنار پنجره با تفکر بر اینکه بد را هم می شود گاهی اوقات خوب انجام داد با نگاهی به بیرون همراه با پریشانی افکار سيگار مي كشيدم ... ترافیک ذهنی رابطه مانند فضاي اكثر رمان هاي سورئاليستي مبهم و متغير بود ... مدام چهارديواري ِاتاق را قدم مي زدم و ملتمس به کسی مي گفتم : "تو با اين نويسنده هه آشنا تري ... جان من بگو نقش من و تو رو عوض كنه ... تو با اين سينه ی داغون شده ات که درمانش سالبوتامل و افلوکسیتاید مصرفی هست نبايد اينقد سيگار بكشي " ...
به نام خدا
معلم : محمد نقاشی ت کو ؟
--- : اجازه آقا ایناهاش
معلم : اینکه یک برگه سیاهه !
--- : نه آقا اینجاش کوهه اینم جنگله از اینجام یه رودخونه داره میره اینجا هم یه باغ پر گله و اینجا هم یه دریای کوچيكه ، رو کوهها هم که برف های آب نشده زمستون پیداست تو افق آسمونم که خورشید داره غروب میکنه ...
معلم: تا حالا کی برف سیاه بوده ! کی کوه و دریا و خورشید و غروب سیاه بودن! کی باغ و گل رود خونه سیاه بوده ! کی جنگل سیاه بوده ! خدا رنگهای به این زیبائی رابرای تو و امثال تو خلق کرده !
--- : آقا اجازه ؟ واقعه روز عاشورا چيه كه همه سياه مي پوشند حتی ...!؟
به نام خدا
شما که لیسانس دارین ، سواد دارین ، روزنامه خونین
با بزرگا می شینین حرف میزنین
همه چی رو می دونین
شما که کلت پره
معلم مردم خوبین
واسه هر چی که می گن جواب دارین ، در نمی مونین
بگو از چیه که من دلم گرفته؟
راه می رم دلم گرفته
پا می شم دلم گرفته
گریه می کنم ، می خندم ، دلم گرفته
من خودم آدم بودم
باد زد و حوای منو برد
سوار اسبی بودم که روز بارونی زمین خورد
شما که لیسانس دارین ، سواد دارین ، روزنامه خونین
با بزرگا می شینین حرف میزنین
همه چی رو می دونین
شما که کلت پره
معلم مردم خوبین
واسه هر چی که می گن جواب دارین ، در نمی مونین
بگو از چیه که من دلم گرفته؟